พิเศษ

posted on 28 Aug 2012 21:58 by parmer in memo
 
เสมอมา
 
ในเวลาที่ผมรู้สึกแย่ หรือหดหู่จากผู้คนทั้งหลาย
 
สิ่งที่ทำเป็นประจำ คือเดินเข้าร้านหนังสือ
 
ยิ่งรู้สึกแย่เท่าไหร่ ผมยิ่งอยู่ในนั้นได้นานมากขึ้นเท่านั้น
 
 
ผมยอมรับว่า
 
ตัวเองมีความอดทนต่ำ กับคนที่ไม่ลึกพอที่จะเข้าใจตัวผม
 
และขณะเดียวกัน ผมก็มีโลกส่วนตัวที่มากเกินไป ที่จะทำให้ผมเข้าใจคนอื่นได้
 
 
ผมจำได้ว่า ผมเคยดูหนังอยู่เรื่องนึง เมื่อนานมาแล้ว
 
Amercan beauty คือชื่อหนังเรื่องนั้น
 
มันมีอยู่ช่วงนึงที่ตัวเอกผู้เป็นดาวโรงเรียน แต่ทำทุกทางเพื่อยั่วยวนพ่อของเพื่อนรัก
 
คำตอบของการกระทำเหล่านั้นคือ - สิ่งเดียวที่เธอทนไม่ได้ " คือการเป็นคนธรรมดา และไม่พิเศษ"
 
 
และคำตอบคำนั้น บ่งบอกได้เป็นอย่างดี ถึงตัวตนของผม
 
สิ่งหนึ่งที่ทำให้การอยู่ก็เหมือนตาย - นั่นคือการไม่มีอะไรพิเศษ ทั่วไป และ ดารดาษ ...
 
 
แต่ก็ต้องยอมรับ ว่าการเข้าใจในความมีสิ่งพิเศษของเรานั้น
 
ก็ต้องแลกมาด้วยอะไรมากมายในชีวิตเช่นกัน
 
 
ขึ้นชื่อว่าของพิเศษแล้ว
 
จำนวนของมันน้อยกว่าของธรรมดาทั่วไปเสมอ
 
และถ้าคุณหวังว่าจะหาคู่ให้สิ่งพิเศษสักอย่างแล้ว
 
 
บางที - การรอคอยสิ่งที่พิเศษพอพอกัน
 
ก็ใช้เวลานานจนเหมือนว่า - เราจะพิเศษไปทำไมกัน
 
ถ้าจะไม่มีใครพิเศษพอที่จะเข้าใจ
 
 
ผ่านชีวิตมาอีกเนิ่นนาน
 
ผมเริ่มกลัวการเป็นคนธรรมดาน้อยลง หรือบางทีผมก็ลืมไปแล้วด้วยซ้ำ
 
ว่าผมเคย - พิเศษ
 
 
โลกมันสอนว่า
 
ไม่สำคัญว่าคุณจะธรรมดาหรือว่าพิเศษ
 
มันสำคัญแค่คุณมีจำนวนมากพอที่จะเป็นเสียงส่วนใหญ่หรือเปล่า
 
และความพิเศษในที่สุด มันก็อาจเบาบางลงจนทำให้เราเริ่มกลัว กลัวว่าจะพิเศษและแตกต่าง - ไปเอง
 
 
วันนี้ผมใช้เวลาอยู่ในร้านหนังสือนานพอสมควร
 
นานกว่าที่จะรู้สึกว่า หาหนังสือสักเล่มที่อ่านแล้วเหมือนผมได้คุยกับคนที่เข้าใจ
 
ปรับทุกข์ และ กลับมารู้สึกพิเศษกับตัวเองอีกครั้ง
 
และมันน่าแปลกที่หนังสือที่ผมคุยกับมันได้นานกว่าเล่มอื่น
 
 
มันมักจะเป็นหนังสือที่ไม่ฮิต ไม่เบสเซลเลอร์ และไม่ถูกเขียนโดยนักเขียนชื่อดัง
 
บางทีนั่นคงเป็นคำตอบว่า
 
สิ่งพิเศษบางสิ่ง
 
 
ไม่จำเป็นต้องมีคนมากมายชื่นชมหรือเชิดชู
 
มันมีค่ามากพอแล้ว กับคนที่ตามหามันจนเจอ และเข้าใจกันและกันอย่างออกรส...
 
 
คงเหมือนทุกสิ่งในโลก
 
ที่เราเลือกที่จะให้สิ่งเหล่านั้นเดินเข้ามาหาและทำให้เรา " พิเศษ " ไม่ได้
 
แต่เราเลือกที่จะเดินออกจากสิ่งเหล่านั้น
 
เพื่อที่จะกลับมารู้สึก " พิเศษ " กับตัวเองเหมือนเดิม - ได้
 
 
 
.........................................................................
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

จบได้อย่างสมบูรณ์แบบbig smile big smile

#5 By Clepsydra:: on 2012-08-29 03:35

ขอบคุณมากครับ อ่านแล้วได้ข้อคิด :))

#4 By parmer on 2012-08-28 23:11

"แอ๊ปเปิ้ลพิเศษลูกนี้ ...สำหรับเธอเท่านั้น แม่สโนวไวท์" ... นางแม่มดกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
สโนวไว้ท์ยื่นมือไปหยิบแอ๊ปเิปิ้ลพิเศษลูกนั้น แล้วก็อ้าปาก กำลังจะกัดฟันลงบนผิวแอ๊ปเปิ้ลแสนพิเศษ
เด็ก ๆ ที่นั่งดูอยู่เอามือปิดตา ทำทีท่าว่าตื่นเต้น
รู้อยู่แล้วว่า นางสโนวไวท์คนโ่ง่จะต้องกระเดือกแอ๊ปเปิ้ลพิเศษลูกนั้นลงลำคอ ... ภายในใจ ของเด็กๆ กลับสมน้ำหน้านางสโนวโวท์ผู้โง่งม
เรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า จงเป็นคนพิเศษสำหรับตัวเอง  อย่าเอาความพิเศษจากคนอื่นเลย ...มันเป็นพิษ !!!
เยี่ยมมากครับ

#3 By me and mind on 2012-08-28 23:06

big smile big smile

#2 By parmer on 2012-08-28 22:40

big smile  อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ .. ฉันเป็นคนธรรมดาสำหรับหลายๆคน แต่ก็เป็นคนพิเศษสำหรับตัวเอง และใครอีกหลายคนเช่นกัน ..ขอบคุณค่ะ confused smile