กระด้าง

posted on 24 Aug 2012 21:57 by parmer in memo
 
ไม่นานมานี้...
 
 
ความรักครั้งแรกของผมติดต่อมา
 
และเราได้เจอะเจอกันอีกครั้ง
 
อยู่ๆ ในช่วงขณะนึง - อดีตของผมก็เอ่ยออกมาว่า
 
ตัวผมเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน...มาก
 
 
ผมถามว่า เปลี่ยนไปยังไงหรือ ? แก่ อ้วน มันก็คงเป็นไปตามวัยล่ะนะ - ผมคิด
 
" กระด้างขึ้น " .. เป็นคำตอบที่ทำให้ผมแปลกใจและตกใจอยู่พอสมควร
 
และต้องตีความการเปลี่ยนแปลงในความหมายนั้นอยู่พักใหญ่
 
 
นานพอที่ผมยังคงหาคำตอบจากคำตอบนั้นอยู่
 
เจ้าของคำว่า กระด้างก็อธิบายให้ผมฟังว่า
 
ผมดูมีกำแพงมากขึ้น ปิด และแข็งกร้าวมากขึ้น
 
 
คราวนี้ผมว่า ผมพอเข้าใจความหมายเหล่านั้นแล้ว
 
กระด้างกับกำแพง มันคงแปลผกผันกันตามสิ่งที่ประสบพบเจอ
 
ถ้าผมไม่ " กระด้าง " เท่าวันนี้
 
ผมคงล้มลงนอนยอมแพ้กับสิ่งที่เจอมาตลอด - นานแล้ว
 
 
หรือนี่คงเป็นเหตุผลสั้นๆ ที่ผมเพียรหาคำตอบมาตลอดในช่วงสามสี่ปีมานี้
 
ว่าทำไม ผมถึงมีความสัมพันธ์กับใครไม่เคยยั่งยืน
 
ทั้งที่ในทุกครั้งที่ตกลงใจนับหนึ่งความสัมพันธ์ - ผมคิดว่ามันจะเป็น
 
" ความสัมพันธ์ " ครั้งสุดท้ายของผมแล้ว - เสมอ
 
 
บางทีท่าทีของผมต่อเรื่อง - รัก
 
อาจดูแข็งกร้าวเกินไปก็เป็นได้
 
 
ใครจะรู้
 
ยิ่งผ่านอะไรมามากมาย
 
ผมกลับพูดคำว่ารักได้ยากขึ้น
 
แม้แต่ท่าทีโรแมนติกที่เคยแสดงออกได้
 
ผมก็พบว่ามันทำได้ ยากเย็นกว่าตอนยังเด็กนัก
 
 
กำแพงเราคงสูงขึ้นไปตามวัยและประสบการ์ณ
 
ความเสียใจและความผิดหวังในทุกครั้ง
 
คงเป็นเหมือนอิฐหนึ่งก้อนที่วางซ้อนทับถมกันไป
 
จนเมื่อรู้ตัวอีกที - กำแพงเหล่านั้นก็สูงจนแม้แต่คนที่เรารัก
 
ก็ปีนข้ามมาเข้าใจความรู้สึกและความเป็นเราไม่ได้
 
 
น้อยคนนักจะรู้
 
ว่าจริงๆแล้ว
 
ความเจ็บปวดมันไม่ได้ลดลงตามความแข็งกระด้างที่เราแสดงออกมาเลย
 
ตรงกันข้าม ผมว่าข้างในมันยิ่งอ่อนแอลงตามความสูงของกำแพงที่ก่อเอาไว้ - อีกด้วย
 
 
เพราะอย่างนั้น
 
ถ้าจะเข้ามาอีกฝั่งของกำแพงอีกสักครั้ง...
 
ไม่จำเป็นเลย ที่ต้องเสี่ยงชีวิต และพยายามมากมาย
 
เพียงเพื่อวันนึงจะเหนื่อย และหมดแรงที่จะปีนป่าย
 
 
ถ้าลองมองดีดี
 
ผมว่าอิฐทุกก้อนที่ก่อซ้อนกันนั้น
 
มันไม่ได้ฉาบปูนแน่นหนาไปเสียทุกก้อนหรอกครับ
 
 
ใช้หัวใจ และ ความเข้าใจมองในอิฐเหล่านั้น
 
ถ้าเข้าใจมากพอ คุณจะเห็นว่ากำแพงเหล่านั้น
 
มันสามารถทำลายลงได้ในพริบตา
 
 
แค่เพียงว่า
 
คุณมีความตั้งใจจะเข้าใจ
 
และหาช่องทางนั้นเจอหรือไม่ก็เท่านั้น
 
 
แต่อย่าถามผมเลยนะครับ
 
ว่าทำไมผมไม่ทลายกำแพงนั้นลงเสียเอง
 
เพราะถ้าผมเข้าใจตัวเองและรักตัวเองมากพอเสียแล้ว
 
 
ผมคงไม่ปล่อยให้กำแพงมันสูงท่วมหัว - และหัวใจ
 
ของผมอย่างนี้
 
 
อิฐมันคงก่อร่างสร้างตัวมานานเกินไป
 
ผมสารภาพ .... ว่าผมลืมช่องทางในการทำลายมันหมดแล้ว
 
 
ถ้าจะกรุณา
 
ช่วยผมทลายมันลง ( อีก ) สักครั้ง
 
จะเป็นพระคุณอย่างสูงครับ
 
 
....................................................................
 
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

big smile  อย่ากลัวเลยครับ ทุกการเจ็บปวดมันมีเรื่องสอนให้กระดองเราแข็งแกร่งขึ้นเสมอ :))

#3 By parmer on 2013-04-04 00:06

ฉันยังเด็ก แต่ก็กลัวความรักค่ะ
ก็ ถ้าเค้าผ่านกำแพงมาได้ ฉันก็ไร้การป้องกัน
เหมือนปูนิ่มอะ กระซวกได้ง่าย และอาจจะตายไปเลย
ดิฉันอยากได้รักนะ แต่ก็ไม่อยากเจ็บเพราะรัก
แต่ ดิฉันคิดว่า ยังมีเวลาอีกมากได้เรียนรู้มันค่ะ

#2 By asirup on 2012-08-25 00:28

ไปอ่านของผมดิ :)

#1 By me and mind on 2012-08-24 23:51