ตั้งแต่จำความได้
 
ใน 7 ปีหลังมานี่ ชีวิตผมมีช่วงที่เรียกว่า " ช่วงสุข"
 
น้อยกว่าช่วงเวลาของความทุกข์ - มากมายนัก
 
 
ทุกข์ทั้งจากเรื่องตัวเอง เรื่องคนใก้ลตัว หรือแม้แต่ เรื่องคนอื่น
 
มีคนบางคนบอกและเตือนสติผมมาว่า
 
สิ่งที่ผมควรทำมากที่สุดตอนนี้
 
คือการเป็นเพื่อนกับตัวเองให้ได้
 
 
เลิกโทษตัวเอง และหัดให้กำลังใจตัวเองบ้าง
 
หลายครั้งที่คนอื่นกล่าวโทษเรานั้น มันไม่สาหัสเท่าเรากล่าวโทษซ้ำกับตัวเอง
 
เพราะถ้าแม่แต่ตัวเราเองยังไม่ยืนอยู่ข้างตัวเราเองแล้ว
 
จะไปคาดหวังให้ใครยืนอยู่ข้างเราเสมอไป - คงไม่มี
 
 
เคยรู้สึกอัดอั้นเหมือนอยากตะโกนดังๆ หรือตีอกชกตัวให้หายเครียดบ้างมั้ยครับ
 
ผมกำลังเป็นอยู่ ภายใต้ใบหน้าที่ไม่ได้แสดงอาการว่ากำลังจะระเบิด
 
นอกจากตัวผมเอง ที่รู้ว่าข้างในมันแทบจะพินาศป่นปี้หมดสิ้่นแล้ว
 
 
และบางทีมันคงจะดี
 
ถ้าเรามีใครสักคนกอดเราไว้ด้วยความเข้าใจ
 
ในเวลาที่เรารู้สึกเหมือนเป็นเศษเนื้อท่ามกลางฝูงอีแร้ง
 
ผมอยากได้แค่การกอด - กอดที่ไม่ได้มีนัยยะของกามาร์ณใดใด
 
นอกจากการกอดที่ปลอบประโลมจิตใจและวิญญาณของผม - ให้อุ่นใจบ้าง
 
 
ว่ายังมีคน " เข้าใจ "
 
 
ถ้าเอนทรี่นี้มันจะดูดราม่า เวิ่นเว้อ รันทดหดหู่
 
ก็ต้องขอโทษด้วย - ผมเขียนมันตามที่กำลังรู้สึก
 
และในเมื่อมันยังเป็นไดอะรี่ของผม ... จึงไม่มีความจำเป็นใดใด
 
ที่ต้องโกหกกับความรู้สึกของตัวเองอีก
 
 
สองสามวันนี้ ผมโทรหาคนรู้จัก เพื่อน แม้่แต่นั่งรถไปไกลสุดหล้า
 
เพื่อหาใครสักคน - ไว้ปรึกษา และให้ผมได้คำตอบกับชีวิตช่วงนี้ได้บ้าง
 
 
แต่หลังจากการเดินทางที่เหนื่อยอ่อน ผมกลับมาในดงแร้งที่กำลังหลับจากพิษเหล้า
 
คำตอบที่ผมได้จากการเดินทางรอนแรมในวันนี้ - คือศูนย์
 
 
ไม่มีใครให้คำตอบนั้นได้ นอกจากตัวผมเอง
 
 
ผมนั่งนิ่งๆ หายใจ และมองไปถึงทุกสิ่ง
 
เรามีเวลาในโลกใบนี้กันจำกัด..
 
 
ทำไมเราถึงต้องเอาความสุขและเวลาที่มีอยู่น้อยนิดเหล่านั้น
 
ผูกไว้กับผู้อื่น หรือแม้แต่ ความเห็นคนอื่น
 
 
เพราะผมไม่รู้ว่าหลับไปคืนนี้
 
พรุ่งนี้จะยังตื่นลืมตามาให้ได้สุขหรือทุกข์ต่อหรือไม่
 
 
ถ้าเวลาเรามันมีน้อยกว่าที่่เราจะรู้
 
แล้วเราจะใช้มันไปกับห้วงทุกข์ - ทำไม
 
 
ชีวิตยังเป็นของเรา
 
ยังเป็นของเราเสมอทั้งความสุขและความทุกข์
 
กลับมาเป็นมิตร และคืนดีกับตัวเองได้แล้ว
 
 
ถ้าแม้ยังโหยหากับอ้อมกอดของความเข้าใจ
 
จะแปลกใจไปทำไม ...ถ้าเราไม่เคยได้จากใคร
 
 
สองแขนยังมี
 
โอบกอดตัวเอง
 
ท่องไว้ให้ขึ้นใจ
 
 
ทุกความเข้าใจที่เราต้องการจากใครต่อใคร
 
" ไม่สำคัญเท่า - ตัวเราเข้าใจในตัวเอง "
 
 
..........................................................................
 
แค่พรุ่งนี้เรานอนหลับแล้วยังตื่นขึ้นมา
 
นั่นแปลว่ายังเป็นอีกหนึ่งวันที่ไปต่อ
 
ทำมันให้ดี เผื่อหลับแล้วไม่ได้ตื่นมาอีก - จะได้ไม่มีอะไรให้เสียดาย
 

 

 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

big smile big smile

#6 By parmer on 2012-08-16 22:46

อาจเป็นเพราะ ท้องฟ้ามัน เทา ๆ ทำให้คุณเศร้านะ??
Hot!
Hot!

#5 By asirup on 2012-08-16 00:08

แม้แต่ตัวเราเองยังไม่ยืนอยู่ข้างตัวเราเองแล้ว

จะไปคาดหวังให้ใครยืนอยู่ข้างเราเสมอไป - คงไม่มีHot! Hot! 
:)
จะมีใครรู้จักเรา อยู่กับเราตลอด และรักเราได้เท่าตัวเราเอง

กอดตัวเองเบาๆ
สวัสดี เราไม่ค่อยได้คุยกันเลย
ยินดีที่ได้รู้จักนะ

#3 By บังเอิญ (103.7.57.18|115.87.215.109) on 2012-08-12 00:44

ขอบคุณครับ กำลังท่องจำคำนี้ให้ขึ้นใจอยู่ :)

#2 By parmer on 2012-08-11 01:17

Hot! "เลิกโทษตัวเอง และหัดให้กำลังใจตัวเองบ้าง" จริงครับผม big smile

#1 By ผ้าใบลุยสวน on 2012-08-11 01:01